Wincenty Granowski

Wincenty Granowski, znany także jako Wincenty z Granowa lub Wincenty Pilecki, herbu Leliwa, urodził się około 1370 roku. Od 1386 roku był podstolim kaliskim, od 1387 roku kasztelanem nakielskim, a od 1409 roku starostą generalnym Wielkopolski. Pełnił też funkcję starosty Śremu przed 1400 rokiem do 1406 roku i był właścicielem miasta wraz z okolicami. Brał udział w poselstwach, zajmował się sprawami krzyżackimi, dowodził chorągwią w bitwie pod Grunwaldem i zarządzał Toruniem.

Przed 2 października 1397 roku poślubił Elżbietę Pilecką, wdowę i dziedziczkę Ottona z Pilczy. W posagu wniosła ona Pilicę, a Granowski zaczął używać nazwiska Pilecki. Z tego małżeństwa pochodziło pięcioro dzieci, w tym Jan, przodek królowej Barbary Radziwiłłówny. Z wcześniejszego związku miał czterech synów. Zmarł w 1410 roku, prawdopodobnie otruty. Po jego śmierci Elżbieta poślubiła Władysława Jagiełłę.

Na podstawie artykułu „Wincenty Granowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.