Tadeusz Styczyński
Polityk
- Urodzony
- 13 kwietnia 1870, Śrem
- Zmarł
- 6 lutego 1942, Dachau
- Zawód
- polityk
Tadeusz Styczyński urodził się 13 kwietnia 1870 roku w Śremie. Był polskim księdzem rzymskokatolickim i politykiem. Seminarium duchowne ukończył w Poznaniu i Gnieźnie, a święcenia kapłańskie przyjął w 1894 roku. Od 1900 roku był proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Wytomyślu, a w latach 1913-1925 proboszczem w Grodzisku Wielkopolskim. Był bratem Wincentego.
W latach 1908-1918 zasiadał w Sejmie Pruskim i pełnił funkcję sekretarza Koła Polskiego w Berlinie. W latach 1919-1922 był posłem na Sejm Ustawodawczy, a następnie posłem na Sejm I kadencji z ramienia Związku Ludowo-Narodowego. Pracował w Komisji Ochrony Pracy i Komisji Spółdzielczej, był także prezesem Rady Miejskiej w Grodzisku. Kierował Towarzystwem Robotniczym, Samopomocą Żeńską i Kółkiem Rolniczym oraz założył Towarzystwo Narodowo-Demokratyczne w Grodzisku. W 1925 roku został mianowany infułatem w Kościele Metropolitalnym w Gnieźnie, a od 1933 roku był radcą Kurii. Zginął 6 lutego 1942 roku w obozie KL Dachau.
Na podstawie artykułu „Tadeusz Styczyński (duchowny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.