Marcel Szary

Marcel Szary (27 grudnia 1964 - 30 marca 2010) był polskim działaczem związkowym, członkiem OZZ „Inicjatywa Pracownicza” i robotnikiem Zakładów im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. Urodził się w Śremie, a zmarł w Poznaniu. Jeszcze jako uczeń przystąpił do NSZZ „Solidarność”. W drugiej połowie lat 80. koordynował działalność podziemnej Solidarności w zakładach Cegielskiego. Po 1989 odszedł ze związku, uznając jego działalność za ugodową. W czerwcu 2004 współorganizował komisję Inicjatywy Pracowniczej w zakładach i został przedstawicielem załogi w ich zarządzie.

W latach 2007-2008 uczestniczył w sporach płacowych załogi z zarządem i przemawiał podczas wieców pracowniczych, nazywanych „płytami”. W 2009 sąd skazał go na grzywnę za zorganizowanie trzech nielegalnych wieców. W 2007 zachorował na białaczkę. Pod koniec lutego 2010 ponownie trafił do szpitala, gdzie zaangażował się w obronę pielęgniarek. Został pochowany na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu. Był jednym z głównych bohaterów projektu teatralnego „Ceglorz”, a pamięci Szarego poświęcono instalację „Płyta” oraz książkę Jarosława Urbańskiego „Strajk. Historia buntów pracowniczych”.

Na podstawie artykułu „Marcel Szary” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.